Zavallı bir kadın bahtına kızmış, Atmış kendini sulara. Kocası ölüsünü arıyormuş Nehir boyunca: — Madem öldü, diyormuş: Cenazesi gereğince kalkmalı. Kime rastlarsa soruyormuş, — Karımı gördünüz mü? diye. — Görmedim, demiş adamın biri; Sularla daha aşağı gitmiş olmalı. Bir başkası tam tersine: — Geriye gidin, demiş, geriye! Sular istediği kadar aşağı aksın, Sizin aradığınız bir kadın; Tersine gitmiştir yine, Aksilik olsun diye! İşin alayındaymış bu adam; Kadınların aksiliğinden yana. Haklı mı, değil mi bilmem; Ama bu huy oldu mu bir insanda, Hep tersine gitmekse âdeti, Doğuştan böyleyse eğer Ölürken bile aksilik eder; Ölümden öte yol varsa, O yolda da tersine gider.
Lafonten Hikayeleri La Fonten Hikayeleri Fabl Hikayeleri Jean de La Fontaine
|